Przejdź do głównej treści Przejdź do wyszukiwarki

Procedura " Niebieskiej Karty"

Proceura Niebieskiej Karty

 

Procedura „Niebieskiej Karty" to procedura interwencji wobec przemocy w rodzinie, która składa się z odpowiedniej dokumentacji i sposobu postępowania w przypadku stwierdzenia bądź podejrzenia występowania przemocy.

Rozpoznanie przemocy w rodzinie i wypełnienie formularza „Niebieska Karta - A" przez policjanta, pracownika socjalnego, pedagoga szkolnego czy członka gminnej komisji to początek procesu pomagania. Każda z tych służb ma w swoich zapisach ustawowych możliwość i obowiązek korzystania z pomocy innych osób, instytucji i organizacji, a także obowiązek współpracy, gdy zostanie o to przez nie poproszona. W przypadku przemocy w rodzinie działania w pojedynkę nie przynoszą pożądanych efektów.

Interwencja to pierwszy i podstawowy krok w procesie pomagania, jej celem jest zatrzymanie przemocy w rodzinie. To także początek procesu pomagania opartego na założeniach:

    najważniejsze jest bezpieczeństwo ofiar,

    zrozumiałe i dopuszczalne są wahania i niekonsekwencje w zachowaniu i decyzjach ofiar - jest to objaw doznanego urazu,

    nie ma żadnego usprawiedliwienia przemocy, nikt nie ma prawa znęcać się nad innymi,

    za przemoc zawsze odpowiedzialny jest sprawca, bez względu na to, co zrobiła ofiara.

W procedurze „Niebieskiej Karty" interwencja jest rozumiana jako działanie doraźnie, mające na celu zatrzymanie aktualnej przemocy. Taką interwencję przeprowadzają policjanci (służby patrolowo-interwencyjne). W razie konieczności podejmują działania ochronne wobec ofiar (np. izolowanie sprawcy), pouczenie o przysługujących prawach i grożących konsekwencjach oraz rejestracja zdarzenia. Interwencja policji jest działaniem jednorazowym, chociaż może być podejmowana wielokrotnie w danej rodzinie, ponieważ cechą charakterystyczną przemocy jest to, że nie zatrzymana - powtarza się i z czasem nasila. Specjaliści w dziedzinie przeciwdziałania przemocy w rodzinie, pracownicy socjalni, terapeuci, psychologowie, dzielnicowi podejmują szereg skoordynowanych działań rozłożonych w czasie i mających na celu zmianę kryzysowej sytuacji poszczególnych osób i całej rodziny, tak aby wyjść z kryzysu, uporać się z jego skutkami i zacząć normalnie funkcjonować. Działania podejmowane są nie tylko na rzecz ofiar, ale także wobec sprawców przemocy. Celem pracy ze sprawcami jest trwała zmiana nie tylko zachowań, ale i postaw osoby stosującej przemoc.